Gentse Feesten dag 9

Prima_Nocta.jpg

Op de voorlaatste dag van de Gentse Feesten lopen we met natte voeten rond en we zullen niet alleen geweest zijn. De kots van afgelopen dagen zal nu ook wel weggespoeld zijn. Deze dag stond meer in het teken van schuilen voor onze apparatuur dan zoals gewoonte rond te springen om het ideale shot te zoeken.

Gewapend met de paraplu in de ene hand en camera in de andere en in de gietende regen waren we net op tijd voor het eerste nummer van Checkpoint Charlie, gelukkig. Ondanks dat deze groep slechts een paar jaar geleden ontstond zijn ze goed op weg een gevestigde waarde te worden. Show en muziek, passen perfect bij elkaar. Met een nooit afnemende energie brengt Checkpoint Charlie hun show maar "sterven" toch een beetje op ’t allerlaatst op het podium. Het mag wel iets harder zijn soms en dus is het gitaarwerk van de enige echte Bart Peeters nooit ver weg. Manusje van alles Bart Rens zingt de sterren van de hemel en heel even hebben we gedacht dat hij het ook kon doen stoppen met regenen. Gitaar, keyboard en stem zijn de voornaamste. We mogen natuurlijk ook drummer  Uli Van Obberberghen en Gunther Gerlo, de drijvende krachten acht de band niet vergeten. Tophits van “The Police”, “U2”, “Green Day”, “Pear Jam”, “Editors”, “Coldplay”, “Depeche Mode”, “Muse” (Knights of Cydonia) waarmee ik deze morgen opgestaan ben. Allemaal kei leuke meezingers met slechts één enkele “ rustpauze” werden zonder genade in het publiek gegooid. Dank U Charlie.

Checkpoint_Charlie.jpg

Na de hongerigen gespijsd te hebben konden we slechts korte tijd op Sint Veerleplein vertoeven alwaar een bijzonder trio MPEG de boel reeds goed aan het opwarmen was. Bijzonder voor ons is onder meer hun repertoire waarmee Geert Faes en zijn vrienden het publiek bekoren. Naast een aantal Franse nummers van Michel Fugain, Edith Piaf, France Gall, Anne Marie David hoor je ook Billy Joel, Ed Sheeran, Bill Withers, Joe Jackson, Vaya Con Dios, André Hazes jr maar wat ons het meeste aanspreekt is "This ole house" gekend van Shaking Stevens. We hebben geen idee waar de naam MPEG vandaan komt staat maar zullen dit in de toekomst zeker nog vernemen. Smoelentrekker van dienst Geert Faes weet als geen ander de massa gek te maken met zijn benenwerk op piano. Naar verluid werd dit optreden heel erg gesmaakt en kende een climax naar het einde toe. Jammer genoeg waren we toen reeds bij de volgende band aanwezig.

MPEG.jpg

We dachten eerst dat het niet mogelijk zou geweest zijn om Prima Nocta voor onze lens te halen met geopende paraplu’s en opeen gepakte massa maar een buitenkansje bood zich aan en dus…

Prima Nocta is een zestal rechtstreeks overgewaaid uit de middeleeuwen. Zij combineren in hun acts (want dat is het eigenlijk) o(e)riginele oudtijdse muziek instrumenten, humor met spektakel. De "pakjes", ontblote mannenborsten en ritmische muziek doet menig  denken aan kastelen, ridders en koningen. Verscheidene unieke blaas- en slag instrumenten kennen dan ook hun oorsprong in een ver verleden. Prima Nocta maakt voor 95% hun eigen liederen wat ons niet echt verwonderd. Wel verrassend is dat deze band toch heel wat roots in het Gentse heeft. Daarenboven hebben een voorkeur voor “Metal”, een muziekstijl waarop één van hun "liederen" gebaseerd is. Prima Nocta toerde door heel Europa en legde daarbij meer dan 100.00km per jaar daarvoor af wat niemand zal verbazen. Een volle Korenmarkt trotseerde anderhalf uur de aanhoudende regen voor deze toch wel uniek gezelschap. Prima zeggen we daartegen.

Tijdens de Gentse Feesten nodigden  Erik Van Biesen en Tinneke  in de Hotsy Totsy onder de naam “10’ke’s Music Project” een hele waaier voornamelijk blues muzikanten uit. Dit met een programma waarbij de blues liefhebbers hun vingers konden aflikken. Wij waren  net op tijd om de voorlaatste band te zien. Maas & Demets, twee uit het goeie hout gesneden gitaristen en zangers die recentelijk akoestisch gegaan zijn. Net op tijd om gast Henri Minnebo het overbekende “The breeze” mee te horen meezingen, super. Afsluiter was “Sweet home Alabama” die het duo voor het eerst akoestisch speelde.

Na de change-over was het de beurt aan Bill & The Burners wat ons niet veel zei tot Howlin’ Bill zijn spullen uitpakte. Bill & The Burners is eigenlijk een verhaal van hoe de paden van enkele ervaren blues musici die graag terug gaan naar de roots van de Blues. Howlin’ Bill wel eens aangekondigd als “The man who’s the dream of all women and the nightmare of all husbands” maar wij geloven daar niks van. De beuk vloog er onmiddellijk in met typische blues nummers waarin zang, harmonica en gitaarrifs elkaar afwisselen.

De bandleden van Bill & The Burners zijn: Howlin’ Bill (zang + mondharmonica), Burnin’ C. (bass + backing vocals), Magic Frank (drums) en Greasy P. op gitaar + backing vocals.

Klik op de videolink hieronder voor een fotoreportage

 

Artikel en foto's: De Clercq Marc

0
0
0
s2smodern