Front- & Backstage

Sinneklaas Rockt for Life

DSC_0145-Aangepast.JPG

De Warmste week komt eraan en het regent goede doelen. Zo ook in de cafétaria van Syntra te St Niklaas waar we  na een tip eens naartoe gingen. Wanneer het iets met live muziek te maken heeft dan zijn we van de partij.

“Rock Syntra For Life” noemt de avond en was ten voordele van TRIAS een internationale ontwikkelingsorganisatie die dromen waarmaakt.
Muzikanten hebben het hart op de juiste plaats en daarom droegen niet minder dan vier rock/popbands uit het Waasland hun "nootje" bij.

Als eerste kwam " Mong Chevrong" aan de beurt. Dit is een groep van een zevental muzikanten een paar jaar terug ontstaan uit de leden muziekacademie te St Niklaas. Zij brengen een waaier covers van rock , pop en occasioneel  Jazz. Daarbij zijn contrabas en sax nooit ver weg . Het is duidelijk dat dit een geschoolde en jonge band is misschien nog een beetje onwennig en me soms iets te "clean". Bandleden zijn  Inge Cantrijn (zang), Marco Deckx (gitaar), Bart Willems (drums), Wouter  Dullaert (sax en dwarsfluit),Veronique Thijssen (2e sax) Nele Van den Berghe (toetsen) en Jim De Bruyne (bas).

 

DSC_0025-Aangepast.JPG

 

"iRRi" (Seppe De Klerck) de enige solo artiest van de avond. iRRi is een plaatselijke en bekende rapper, hiphopper en tevens producer. Nette "Fonky" teksten soms  gedurfd bijgestaan door ultieme scratchs, dubs en breakdowns, magisch geslaagd. Samen met  ex kompaan Hugo brachten ze als vanouds "Sinneklaas" en "akkoord" in mineur. Al is HipHop niet zo mijn lievelingsmuziek één ding weet ik zeker 'in mineur" was dit optreden zeker niet.

DSC_0061-Aangepast.JPG

 

"The Electric Mole"  rock en hardrock ontstaan  in Lokeren, eigen werk met duidelijk vooruitstrevende ambities. Het tempo gaat meteen een versnelling hoger. Op een aparte manier brengen ze  hun eigen songs met overduidelijke invloeden naar Grunge, Dessertrock, Blues en een lijntje Punk. Een zanger die er staat (en zit) en perfect past in het geheel. Een dankbaar onderwerp voor mijn lens ook. Menig  metal- of rockparty zal met deze mf’s  naar een hoogtepunt geschuurd worden.
I’m Speechless, If I had a Mist in my Harley Rock’n’Roll Nympfomind Could I watch the Alliance For You and Fan the flames?   Moet ik nog meer zeggen?

DSC_0135-Aangepast.JPG


"Sonic Bastardz" de headliner of the day. Een behoorlijk alternatief voor een metal avondje Lokerse Feesten deze "bastards by choice". De ritmesectie spreekt me meteen aan, drijvende pretentieloze punkrock en metalcovers en beukende gitaren soms minder bekende nummers maar who cares. In mijn hoofd maak ik soms vergelijkingen met Sex Pistols, Green Day en Janez Dedt. De pret kan niet op.

DSC_0184-Aangepast.JPG

 

Een zaterdagavond pure live rock voor het goede doel dat kan toch niet vervelen.

 

Music by "The Electric Mole" - song "Mist"

 

 

Artikel/Foto's: Marc De Clercq

0
0
0
s2smodern

Memphis blues verovert Langerbrugge

DSC_0011-Aangepast.JPG

Op een koude en natte winteravond  en  niks op TV te zien besluiten we met vrienden iets te gaan drinken in het nieuwe muziekcafé “The Crossover Music Pub” in Langerbrugge . De overtocht met het veer nemen we er graag bij.

Een aangename verrassing is het wanneer daar op een doordeweekse dag een band aan het spelen is en zo begint een avond waar we met veel plezier aan terugdenken. Na een snelle rondvraag  leer ik dat de band “Low Society” noemt en ze  hier hun laatste optreden van de Europese toer afwerken.

De kern van Low Society bestaat uit zangeres Mandy Lemons Nikides  en haar man Sturgis  Nikides ( electric slide en steelguitar) afkomstig uit Memphis (USA). Tijdens hun Europese toer laten ze zich begeleiden door de Belgische muzikanten Jacky Verstraeten op bas en Bart De Breucker op drums.

 

CD Low Society

 

Mandy en haar man stellen tijdens deze Europese tournee hun derde album “Sanctified” voor. Wij horen veel roots rock doorspekt met Chicago  Blues. Mooie ritmes en prachtige teksten soms met een hint naar het mannelijk geslacht. Terwijl de op hoge hakken lopende “spring in het veld” Mandy met haar krachtige en veelzijdige stem het publiek verwent tovert Sturgis ellenlange maar nooit vervelende solo’s en slides uit zijn gitaar. Samen met Jacky Verstraeten en Bart De Breucker zijn ze een uitstekend en overtuigend geheel.

In de coulissen werd er gefluisterd dat Low Society volgend jaar terug komt naar België iets waar we natuurlijk naar uit kijken.

 Slideshow:

 

The Crossover Music Pub is gelegen op het “eiland” van Langerbrugge net naast  het veer. Pas geopend begin September en er staan reeds een hele resem nationale  en internationale bands gepland.

De eigenaar en muziek liefhebber van de pub kennen we van eerdere puike organisaties waar we  o.a. van “Manfred Mann’s Earth Band” en “Ten Years after” mochten genieten.

The Crossover Music Pub  "a place were music meets musicians"

 

Artikel/Foto's: Marc De Clercq

0
0
0
s2smodern

De Gentse Feesten Kreun(d)en

DSC_0165-Aangepast.JPG

Ja de Gentse Feesten kreunden dit jaar en niet alleen door het uitzonderlijk warme weer in het bijzonder door de kwalitatief goeie bands die we op de verschillende pleinen voorgeschoteld kregen.

 

 

De jaarwisseling nadert, tijd om alle foto’s van het afgelopen jaar nog eens door  te nemen. Wie mij kent weet dat het bijna allemaal concertfoto’s zijn en het heus niet om een paar honderd gaat.    

Van zodra het programmaboekje verschijnt  begint het werk van de voorbereiding. Mijn “werkterrein“ is voornamelijk de Korenmarkt, de Groentenmarkt, het Sint Veerleplein, Sint Baafsplein,  Polé Polé festival, occasioneel het Huis van Alijn , bij Sint Jacobs en het  Laurentplein

 Zo was mijn Gentse Feesten 2018 kalender dermate uitgebreid dat het een onbegonnen werk is om alles in één adem te tonen en te beschrijven.  Zodoende  passeerden een kleine zestig tal bands mijn lens en selectief oor en dit allemaal op tien dagen. Wij hadden daarnaast het voorrecht om naast enkele uitzonderlijke talenten ook coverbands allerlei, tribute bands en Belgische topartiesten in recordtempo  te kunnen aanschouwen. Paul Michiels, Niels Destadbader, Bollaert en Melaerts, Hideway, The Scabs, Motown Legacy, Ed & The Gators, Chris Corn, De Kreuners,  Stix & Stuff, Hammertime  en Bluebird zijn er maar enkele van.

 

Ik geef slechts een korte bespreking van enkele bands.

 

DSC_0376-Aangepast.JPG

De eerste band is De Kreuners  een groep die er toch meer dan 2000 concerten opzitten heeft. ”De Kreuners sterven nooit, ze sterven uit” aldus een gekende uitspraak van frontman Walter Grootaerts. Dat uitsterven werd in 2016 werkelijkheid  toen  Berre Bergen, een drijvende  kracht, begin dat jaar stierf. Na een  stille periode van een half decennia  stelden ze eind vorig jaar een nieuwe single voor en kondigden een concert toernee aan. Deze Vlaamse rockers mogen dan wel  een dagje ouder zijn maar hebben niets aan enthousiasme en gedrevenheid ingeboet en dat bewezen ze andermaal op een overvol St Baafsplein . Nieuwe songs zoals Viktoria werden afgewisseld met de ouwe getrouwe  hits Layla, Cous-cous kreten, Ik wil je, het verplichte Verliefd op Chris Lomme en als afsluiter Nu of nooit.

 

Een andere brok Belgische rockgeschiedenis zijn The Scabs.

 

DSC_0381-Aangepast.JPG

 

Eigenlijk behoeft goeie wijn geen krans en zo is dat ook met The Scabs.  Een Belgische mastodont die dit jaar zijn 40 jarig bestaan vierde en zo zijn er maar weinig. The Scabs kenden in het verleden al eens een split en lasten een paar sabbatjaren in waarna ze ijzersterk terug kwamen. Op de Korenmarkt konden we genieten van de twee "ouwe rotten" Guy Swinnen  en Willy Willy (de man van gitaren en versterkers) omringd door een aantal uitstekende muzikanten. Een verrassing (althans voor mij ) was Patrick Cuyvers op Hammond orgel erbij te zien. Ons hartje word warm wanneer topsongs als She’s Jivin, Don’t you know, Hard Times, Stay, Matchbox car, Wild Horses en zo meer door de boxen klinken.                                                                        Deze week werd het trieste nieuws bekend gemaakt dat Willy Willy "onomkeerbaar" ziek is. Er zou hem ook niet veel tijd meer resteren. “Hard Times” voor fans, vrienden en familie staan voor de deur.

 

Als derde wil ik de aandacht vestigen op een uitzonderlijk talent. Ine Tiolants of kortweg  INE is geen band maar een jonge Limburgse zangeres en een ster in is in de maak.

DSC_0045-Aangepast.JPG


MNM beschrijft haar als “onbekend talent, maar niet voor lang meer”. Met het eerste ben ik niet helemaal akkoord, met het tweede wel. Voor mij was het niet meer de eerste keer dat ik INE aan het werk zag in Gent en keek er opnieuw naar uit omdat zij naar mijn mening één van de meest talentvolle jonge zangeressen van dit moment is. INE heeft een stem die zowat alles kan. Fris, helder, krachtig, soms heel erg lief en freel met een country tintje. De nonchalante manier en gemak waarmee ze het publiek bespeeld is zelden gezien en ze heeft dan al vlug iedereen in haar hand. Meestal treed INE solo met haar gitaar. Echter tijdens de Gentse Feesten op de Korenmarkt liet ze zich begeleiden door songwriter/producer  en gitarist Jo Cassiers ( Stan Van Samang) Daarnaast kan men haar soms ook met volledige band aanschouwen. Haar repertoire bestaat uit eigenzinnige covers van klassiekers van Johnny Cash, Sinéad O’Connor maar ook hedendaagse hits van Mumford & Sons , Bears Den, enz. Dat aan alle mooie liedjes een einde komt weet iedereen, ook aan optredens maar het publiek op de Korenmarkt schreeuwde meerdere malen om meer en kreeg dat ook. Achteraf waren de meningen unaniem: INE  heeft een mooie toekomst voor zich. Sinds eind oktober heeft ze een  eerste single “The Odds” uit, een traag en aanstekelijk nummer.

https://www.youtube.com/watch?v=R4PTI8uO-v8

Tot INE

 

 

Artikel/Foto's: Marc De Clercq

0
0
0
s2smodern