• Start
  • Artikels
  • Exlusief interview: Sint-Maarten vertelt zijn verhaal...

Cultuur In Beeld zoekt medewerker voor sponsoring te werven.
Hoge vergoeding. Als vrijwilliger of freelance vertegenwoordiger.

Interesse? mail naar: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Vermelding: t.a.v. CIB dienst werking.

Exlusief interview: Sint-Maarten vertelt zijn verhaal...

b_450_300_16777215_00_images_artikelfotos_november2017_Sint-Maarten-interview.jpg

Sint-Maarten vertelt aan de vooravond van zijn Feestdag. Opgewekt en vrolijk dat hij deze nacht met zijn Zwarte Pieten op ronde mag. We ontvangen hem op de Dender in onze redactieboot met zijn werkmijter. Zwarte Piet blijft buiten braaf wachten bij zijn paard, zijn lieve schimmel.

Welkom Sint-Maarten bij Cultuur in Beeld. Bent u er klaar voor om de Aalsterse kinderen de komende uren hun droom te zien uitkomen?

Ho, zoals elke jaar is het bijna een mirakel hoe al mijn Pieten alles op korte tijd klaarstomen. En dat er zelden fouten gebeuren. De kindjes krijgen meestal wat ze vragen, al lees ik wel dat Vlaanderen het zeer goed heeft. Eigenlijk in luxe en weelde leeft. Je wilt niet weten wat ze allemaal durven vragen. Soms telefoneren mijn Pieten met de ouders, om wat uitleg. Of het wel kan en wenselijk is. Je kunt toch niet zomaar een huisdier 's nachts achterlaten. Daarvoor ben ik een te groot dierenvriend.

Vlaanderen leeft in luxe zegt u?

Mijn sociale media-Pieten volgen facebook, twitter, blogs. Soms roepen ze me om eens te komen lezen. Ikzelf volg dat niet. Ik hou nog steeds van een goed boek om me te ontspannen. Maar als ik hoor hoe vaak mensen op citytrip kunnen elk jaar, hoever ze met vakantie gaan, dat het voor veel kinderen eigenlijk elke week Sint-Maarten is, dan schrik ik toch dat zoveel Vlamingen zo een zure en giftige opmerkingen maken op sociale media. En, vergeet niet, achter de deuren van vele huizen zie ik veel miserie. Veel kinderen hebben het moeilijk omdat ze eigenlijk in armoede opgroeien.

Is dat zo Sint-Maarten?

Ja, wees maar zeker. Meer dan je denkt. Mensen koketteren daar niet mee. Maar het is er. Meer dan ik zou willen. Daarom ben ik o zo gelukkig dat er sociale restaurants zijn waar deze kinderen zouden terecht kunnen. Alleen zijn ze meestal niet open als de kinderen thuis zijn van school. Is dat nu echt niet te regelen, dat ouders met hun kinderen op woensdagnamiddag of op zaterdag naar het sociale restaurant kunnen? Ik ben zo gelukkig dat er in Aalst een sociale kruidenier is, die ook aandacht heeft voor de kinderen. En wat een gedreven personeel en vrijwilligers dat ik daar zie... Een voorbeeld voor Vlaanderen.

b_450_300_16777215_00_images_artikelfotos_november2017_Sint-Maarten-werkmijter.png

Wat bent u toch sociaal ingesteld Sint-Maarten? 

Bent u daarover verwonderd? Kent u mijn levensverhaal? Ze noemen me met mijn goede vriend Sinterklaas een Geefheilige. En het delen zit me in het bloed. Vergeet niet dat ik op mijn 16 jaar al de helft van mijn mantel aan een arme bedelaar aan de stadspoort van Amiens gaf. Waarom zou ik niet delen van wat ik heb... als ik toch genoeg heb?

Een halve mantel, Sint-Maarten? 

Ja, de helft van mijn soldatenmantel was mijn eigendom. De andere helft van de Romeinse staat. Ik mocht enkel over mijn deel, zelf betaald, beschikken. Deed ik dat niet, zou ik in de gevangenis belanden. Op zich had dit gekund, maar zeg nu zelf, kun je niet meer doen voor de mensen buiten de gevangenis dan binnen een gevangenis?

De Romeinse staat Sint-Maarten? Komt u niet uit Spanje?

Ach, weet u dat niet? Ik denk dat veel Aalstenaars mijn verhaal niet kennen. Ik werd geboren in het jaar 316 in het gebied dat nu Hongarije is. Mijn vader was een Romeins officier die gekazerneerd was in Sabaria. Sabaria was toen de hoofdstad van Pannonië, een provincie in het Romeinse Rijk. Het Romeinse leger was me dus niet vreemd...

Maar U bent een katholieke bisschop geworden, Sint-Maarten? Waren er in 316 al zoveel katholieken?

Neen, veel publieke katholieken waren er niet. Keizer Constantijn had in 313 maar de vervolgingen tegenover de katholieken stopgezet. In 313 vaardigde Constantijn het Edict van Milaan uit, waarin staat dat de Romeinse burgers vrij zijn zelf hun religie te kiezen en te belijden. Hiermee kwam een eind aan de christenvervolgingen. 

Waar staat u dan als kind van een militair in dit verhaal?

Toen ik 12 jaar oud was, wilde ik meer weten over het christendom. Dat was tegen de zin van zijn ouders. Zij waren geen christen en vonden het erg dat hun zoon zo’n grote belangstelling had voor het christendom. Op mijn 15 werd ik als soldaat ingelijfd bij de Keizerlijke Wacht. In de voetsporen van mijn vader. De andere soldaten vonden mij eigenlijk een goede kameraad. Vanuit mijn interesse in het Christen zijn probeerde ik niet alleen goed voor mijn vrienden te zijn, maar ook voor de armen. Dat nu mensen nog vertellen over wat ik toen deed, doet me veel plezier. Ik heb blijkbaar op dat vlak een steentje in de rivier verlegd.

b_450_300_16777215_00_images_artikelfotos_november2017_23316390_10212033088036749_2822806180390801876_n.jpg

Maar dan word je nog geen bisschop?

Ho, dat is nooit mijn bedoeling geweest. Integendeel, ik wou het eigenlijk niet, maar dat is een ander verhaal. Maar korte tijd na Amiens, liet ik mijn dopen en wilde ik 'soldaat van Christus' zijn. Ik zei tot de keizer: ‘Tot nu toe heb ik u gediend, laat mij nu God dienen’. 

U verliet dan het leger, Sint-Maarten?

Ja, ik werd even kluizenaar in Pannonië, de geboortestreek van zijn moeder. Ik leefde helemaal alleen om zo beter te kunnen nadenken. Ik dacht veel na over Jezus en zijn evangelie. En het inspireerde me rond te trekken om over Jezus te gaan vertellen. Zo kwam ik in Tours in Frankrijk terecht. Een prachtige stad, trouwens, die je zeker eens moet bezoeken. Er is een prachtige Basiliek aan mij gewijd. Niet zo mooi als jullie Sint-Martinuskerk, maar toch meer dan de moeite om te bezoeken. In die streek stichtte ik kloosters, als één van de eersten in West-Europa. Nog voor Sint Benedictus.

En dan toch bisschop geworden?

Op 4 juli 371 verkoos men mij tot bisschop van Tours. Toen kozen gelovigen nog zelf hun bisschop. Rome kwam daar niet tussen in eerste instantie. Ik had daar niet veel zin in, want ik bleef liever een eenvoudige monnik. Weet je, ik sloeg voor de mensen op de vlucht en verschool me in een ganzenhok. Net toen men voorbij wilde gaan, begonnen de dieren erg luid te snateren. Maarten werd ontdekt, meegevoerd en toch tot bisschop benoemd. Soms loopt het niet zoals jezelf wilt in het leven, maar als God roept, mag je niet weigeren...

Ha, zo komt u dus aan de naam "Sint-Martinus van Tours"?

Ja, ik ben niet de geschiedenis in gegaan met de naam waar ik geboren ben, maar waar ik gestorven ben. Ik had het geluk in mijn eerste leven oud te mogen worden. In de 4de eeuw werd men niet zo oud. Toen ik 81 jaar oud was, stierf ik. Dat was op 8 november 397 in Candes. Op 11 november werd hij in Tours begraven. Nu weet je ook waarom het op 11 november mijn feestdag is...

b_450_300_16777215_00_images_artikelfotos_november2017_12196166_10204285964464365_7851733122929519876_n-1.jpg

Maar daarom word je toch nog niet Sint-Maarten zoals wij die vandaag kennen in Aalst?

Al heel vlug zeiden de mensen dat Martinus een heilige was: zoals ik de arme mensen beschermd en geholpen had, zo zou God dat ook gedaan hebben. Zo kwam het dat mijn graf al vlug vooral voor armen een bedevaartsoord werd. Omdat mijn vriend Sulpicius Severus mijn leven uitgebreid had beschreven, werd er veel over mij gelezen en verteld. Het is trouwens een Aalstenaar Patrick Lateur die dit Latijnse werk vertaald heeft naar jullie mooie taal het Nederlands. Zeker die Vlaamse klanken adoreer ik. Alleen heb ik enkele Oilsjterse Pieten van op de Varkensmarkt, die me helpen het Aalsters te verstaan. Raar taaltje hoor... Maar om verder te vertellen, in 650 werd ik heilig verklaard. Koning Clovis I riep mij uit tot beschermheilige van Frankrijk. Meestal wordt Sint maarten afgebeeld als een soldaat die zijn mantel in twee snijdt om de helft ervan aan een arme bedelaar te geven. 

Ja dat beeld kennen we Sint-Maarten...

Inderdaad, er staat zo een mooi beeld van in de Sint Martinuskerk van Lemaître. Vroeger stond er nog een mooier beeld in de kerk, met twee bedelaars. Maar dit wordt nu gelukkig gerestaureerd. En zal nog voor de boerenommegang in Dendermonde terug in mijn mooie kerk in Aalst staan. Ik wil de schepen en de deken van Aalst hiervoor hartelijk danken. 't zijn allebei wel geen echte Aalstenaars, maar ze doen veel voor de stad en menen het goed. Dat is vaak meer dan vele Aalstenaars die op alles kritiek hebben, voor wie het nooit goed is...

Waarom heet u eigenlijk Martinus, Maarten in het Nederlands?

'Laten we hem Martinus noemen. Die naam doet denken aan onze oorlogsgod Mars. Ik ben soldaat en ik wil dat hij later ook soldaat wordt.' Mijn vader was officier in het grote leger van de Romeinse keizer, zoals ik reeds vertelde. Hij werkte in de kazerne aan de rand van de stad. Daar ging ik graag met mijn vrienden spelen. Zo kon ik gemakkelijk de soldaten bezig zien. Want ik wou later soldaat worden in het grote leger van de Romeinse keizer, net als mijn vader. Tot ik Jezus ontdekte in mijn leven...

1972379_1614192208834473_51148933593131921_n.png

Maar christen worden is één, maar daarom word je nog geen monnik hé, Sint-Maarten?

U wilt wel veel weten hé... Maar goed, ik heb nog even tijd, de koffie van bij De Prins Drinkt Koffie smaakt me... Op een dag zei de keizer: 'Alle soldaten moeten tegen de Germanen strijden.' Maar ik zei: 'Beste keizer! Ik heb u altijd trouw gehoorzaamd en gediend. Maar nu wil ik God dienen. Ik ben christen geworden en wil geen oorlog meer voeren.' De keizer werd woedend en schreeuwde: 'Wat? Weiger jij mij te gehoorzamen? Jij bent geen soldaat, jij bent een lafaard! Ga maar!' Toen legde ik zonder iets te zeggen mijn helm, mijn schild en mijn zwaard aan de voeten van de keizer en ging weg.

Ik trok een eenvoudig kleed aan en een paar sandalen en zocht een plaats uit om na te denken over Jezus en zijn boodschap. In een bos vond ik een verlaten hut. Daar bleef ik wonen. Op een dag kwamen er enkele boeren bij mij. Ze zeiden: 'Binnenkort begint de oogst. Dan moeten we elke dag van 's morgens vroeg tot 's avonds laat op het veld werken. Er is dan niemand meer die onze kinderen eten geeft, voor onze zieken zorgt en eten klaarmaakt voor de ouderen. Wil jij dit doen?' Ik ging naar het dorp en hielp de boeren door de zieken te wassen en te verzorgen. Ik speelde met de kinderen en gaf de oudere mensen eten. Meer en meer mensen smeekten: 'Maarten, kom ons helpen.'

Op een keer zag ik in een dorp een groep jonge kerels die er wat rondhingen. Ik zei: 'Kom met me mee om arme en zieke mensen te verzorgen. Ik kan het werk niet alleen aan.' Een paar gingen mee. In een ander dorp deed ik hetzelfde. Zo waren we vlug met velen. Op een dag had ik een ingeving: 'Broeders, laten wij ons in groepjes verdelen en door het land trekken. Ga in de naam van God en help waar men jullie nodig heeft. Over een jaar komen we weer samen op deze heuvel.' Na een jaar kwamen we samen. Ik luisterde vol aandacht naar hun verhalen. Toen zei ik: 'Ik zou op deze heuvel een huis willen bouwen waar we samen kunnen wonen, en een kerk om samen te bidden.' De broeders gingen aan de slag en bouwden een klooster met een kerk. En zo begon het in de buurt van Tours... 

b_450_300_16777215_00_images_artikelfotos_november2017_Sint-Maarten-2.jpg

Allez, ge zijt gene gewone, hé Sint-Maarten?

Had je dat van mij gedacht? Iemand die zoveel van Aalst houdt, kan toch geen gewone man zijn hé. Aalst is zo een speciale stad, niet de mooiste stad van Vlaanderen, maar wel zeer charmant.

Waarom komt u naar Aalst, en op de andere plaatsen komt Sinterklaas?

Dat is een ingewikkeld verhaal. Ik ben samen met mijn Pieten er een boek over aan het schrijven. In de lente, als het rustiger is. Over de band Sint Maarten en Aalst. Maar ik kom niet alleen naar Aalst hé. Ook in Ieper ben ik met mijn Hulpsinten en veel Pieten deze nacht. Daar kom ik ook alleen, zonder dat Sinterklaas er in december rondloopt. Maar je weet toch dat ik er vroeger was dan Sinterklaas. Eigenlijk moet je aan al die mensen in Vlaanderen vragen waarom ze mij verdrongen hebben en liever Sinterklaas zien... Maar ik ben niet jaloers, ik ben zo gelukkig dat twee top steden als Aalst en Ieper nog altijd in mij geloven en mij als hun patroon beschouwen. Maar ook in Beveren, Mechelen, Ardooie, de Westhoek, Genk,... zijn ze me niet vergeten. Zo mooi als vanavond in Mechelen de kinderen Sinte Mette gaan zingen. En morgennamiddag doe ik nog even mijn soldatenpak aan en rij ik door Beveren...

Maakt u zich zorgen Sint-Maarten?

Een beetje wel, ja, hoe weet u dat? Heeft mijn Piet weer niet kunnen zwijgen, die sloeber? Ik heb schrik dat Vlaanderen zal overspoeld worden door alle oppervlakkigheid uit Amerika met nepfeesten als Halloween en de kerstman, een plat commercieel Coca-Cola-product. Oude Vlaamse gewoonten als Sint-Maarten en Sinterklaas mogen niet verdwijnen. Bescherm ze ! En doe me in Aalst een plezier, start met een echte Sint-Maartensgilde in mijn geliefde stad om mijn erfgoed te helpen bewaren. Het zingen van Sint-Maartensliederen, de Sint-Maartens-op-een-stok-koeken, lichttochten, echte Sint-Maartens in chocolade bij de bakkers, met een paard, en geen Sinterklazen met een tonnetje met drie kinderen in... Bouw mijn jaarmarkt uit tot een echte jaarmarkt én geef mijn stad in deze periode opnieuw een winterfoor zoals het vroeger was. Ik heb goesting in lekkere smoutbollen van Vincent en Marcel Delforge... ja de Sint houdt ook van lekkere dingen.

Sint-Maarten, hartelijk dank dat u voor ons tijd kon vrijmaken. Een veilige nacht in onze stad, en geen paniek aan het station, de politie zal extra waken over uw veiligheid... Tot morgen op de jaarmarkt aan de Watertoren.

Sint-Maarten vertelde ons ook nog zijn visie over het leven van Zwarte Piet, maar daar maken we een afzonderlijk artikel over.

(miguel stas)

b_450_300_16777215_00_images_artikelfotos_november2017_bram-van-der-vlugt-sinterklaas.png

 

 

 

 

 

Tags: stad Aalst , Sint Maarten , Sint-Martinus

0
0
0
s2smodern