• Start
  • Artikels
  • Gentenaar beleefde slapeloze nachten tijdens 7.000 km lange tocht dwars door Amerika

Cultuur In Beeld zoekt medewerkers om mee te helpen om ons cultureel patrimonium in beeld te brengen.
Schrijft u graag over wat er te doen is in ons Vlaanderen? Dan is dit mogelijk uw ding.
U komt terecht in een leuk team.. Interesse? mail naar: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Gentenaar beleefde slapeloze nachten tijdens 7.000 km lange tocht dwars door Amerika

b_450_300_16777215_00_images_artikelfotos_april2018_WouterDeboot4.jpg

Gentenaar Wouter Deboot fietste dwars door Amerika, grotendeels langs de wegen van de TransAmerica Bicycle Trail. Een kilometerteller had hij niet bij zich, maar naar schatting zou hij in 13 weken toch ruim 7.000 km afgelegd hebben tussen New York en Astoria. Dat het de moeite waard was!

Dwars door Amerika, hoe pak je dat aan? “Het werd een tocht in 2 fases”, legt Deboot uit. “Eerst ging het van New York naar Denver en daarna van Denver naar Astoria. Tussendoor nam ik het vliegtuig naar Brussel om de reportages die ik onderweg had gemaakt voor het één-programma ‘Iedereen Beroemd’ te monteren, zodoende dat die in september konden worden uitgezonden. Voor ik aan de tocht begon, vroeg ik me af of het eigenlijk wel mogelijk was om van oost naar west te fietsen, en of dat niet gevaarlijk was, door Amerika fietsen. De VS, dat associeerde ik toch vooral met Koning Auto, vandaar. Ik kwam al snel uit op de TransAmerica Bicycle trail, een uitgestippelde route. Er zijn 12 stafkaarten en die moet je zo nauwkeurig mogelijk proberen volgen.”

Niet op het gemak

De veiligheid viel uiteindelijk goed mee, vindt Deboot. “Je fietst veel in uitgestrekte gebieden waar amper mensen komen, dus een tegenligger zag je al van ver. Het gevaarlijkste was nog door het natuurpark Yellowstone fietsen, omdat het daar krioelde van de toeristen, die meestal ook een auto hadden gehuurd en het wildlife aan het bewonderen waren. Ze keken overal, behalve naar de weg. Het heeft 2 keer niet veel gescheeld of ze hadden mij mee. Op je gemak in de natuur, denk je dan. Vergeet het! Ik ben er dan ook geen enkele andere fietser tegengekomen.” (lacht)

Zo’n tocht is niet voor iedereen weggelegd, want je moet fysiek wel iets afkunnen. “Mijn grootvader wilde coureur worden, dus ik denk dat ik zijn genen heb”, lacht Deboot. “Mijn vader fietst heel veel en ik zelf ook al van jongs af aan. Het was ook niet mijn maiden rit in Amerika, want ook al voor ‘Iedereen Beroemd’ ben ik vanuit Gent met een trekfiets in putje winter naar het noorden van Zweden gefietst om het Noorderlicht te zien. Ik had dus al wat ervaring.”

 

b_450_300_16777215_00_images_artikelfotos_april2018_WouterDeboot3.jpg

Slapeloze nachten

Uiteindelijk doorkruiste Wouter Deboot 10 Amerikaanse staten. “Wyoming is de staat die mij het meeste bijblijft”, zegt hij. “De uitgestrektheid was er enorm en het western-gevoel was er heel erg aanwezig. Echte cowboys op een paard, waarvan je denkt dat het niet meer bestaat, wel, daar zie je dat nog. Ik heb er een echte rodeo meegemaakt en kunnen spreken met mensen van de indianenstammen. De verrassing was wel groot, want ik dacht zelf ook dat het alleen iets van de films was.”

Hoe zag een doorsnee dag eruit? “Gemiddeld fietste ik 70 à 80 km per dag”, zegt Deboot. “Soms eens 60, soms 120. Sommige dagen kon ik 4 uur fietsen zonder iets te zien, dus dan vertrok ik om 6 uur in de ochtend om een hele dag door te rijden. Het fietsen is 1 ding, maar ik moest natuurlijk ook wel mensen en verhalen zoeken. Dus mensen interviewen en alles mooi in beeld brengen, dat kwam erbij. Dat heeft veel van mijn energie opgeslorpt en dat had ik toch wat onderschat, om eerlijk toe te geven. Ik had deadlines en moest x-aantal reportages maken; die gedachte heeft me een paar slapeloze nachten opgeleverd.”

Energierepen

Wat met eten en slapen? “Doorgaans had ik heel wat energierepen mee. Maar omdat ik voordien al een paar keer in de VS was geweest, vertrouwde ik wel op de locals. Ik kreeg van de Amerikanen sowieso al veel sympathie omdat het voor hen ondenkbaar is dat ik met de fiets hun land doorkruis. Dan krijg je veel respect terug en nodigen ze je uit in hun huis. Vaak mocht ik mee aan tafel of kreeg ik een bed aangeboden. Op dat vlak is die trip heel goed meegevallen. Als de Amerikanen niet waren meegegaan in mijn verhaal, dan was het een stuk zwaarder geweest, vrees ik.”

Uiteindelijk legde Deboot 7.000 km af, meer zelfs. “Ik had geen kilometerteller mee, maar als je de route volgens de kaart zou volgen, kom je op 6.800 km. Ik heb echter heel wat omwegen gemaakt, dus ik vermoed dat ik wel flink boven de 7.000 zal uitkomen in 13 weken. Ik heb een paar halve rustdagen genomen, maar om er te geraken, diende ik toch elke dag te fietsen. Gelukkig had ik mijn collega Steven, die met de camper was meegetrokken. Hem had ik echt wel nodig om mijn filmmateriaal te bezorgen, zodat er niks verloren kon gaan. Maar we zagen elkaar alleen als ik hem echt nodig had. Een paar keer heb ik gewoon mijn tentje opgezet, maar soms was dat niet mogelijk. Dan kon ik wel eens bij hem in de camper slapen.”

Grote ogen getrokken

Is zo’n lange fietstocht in de VS een aanrader voor wielertoeristen? “Eigenlijk kan ik het iedereen aanraden”, besluit Deboot. “Op tv krijg je een heel ander – stedelijk – Amerika te zien dan wat je tegenkomt langs die route. Daarnaast ontmoet je ook veel mensen die in verlaten dorpen wonen, en dat verbreedt je wereldbeeld. Ik merkte ook dat die mensen daar enkel hun eigen land kennen, ze wisten in geen 1.000 jaar waar bijvoorbeeld België lag.”

“Ik heb er heel veel heel gelovige mensen gezien, gesprekken gingen heel snel over godsdienst. Toen ze vroegen naar mijn religie, en ik zei dat ik niet gelovig was, trokken ze grote ogen. Eigenlijk niet onlogisch, want als er iets scheelt, hebben ze enkel een pastoor om te helpen. Sociale voorzieningen, dat bestaat daar niet. Dus bij een huisvestingsprobleem, een burn-out of alcoholverslaving, alleen de pastoor kan helpen. Wij hebben voor alles instanties, maar ginder is daar geen sprake van. Vertrouwen ligt dus snel bij het geloof.”

WouterDeboot6.jpg

Armoede

“Ik heb er dorpen gezien waar 40 mensen woonden en 5 kerken stonden. Dat heeft me enorm verrast, de tijd is daar jaren blijven stilstaan. Hier zien we Amerika als het land dat voortdurend progressie maakt, maar ik heb er ongelofelijke toestanden en veel armoede gezien. Langs de andere kant hebben hun veerkracht en mentale weerbaarheid mij enorm aangesproken. Iedereen stond klaar voor mij, dat was zeer leuk.”

De volgende trip van Wouter Deboot gaat naar…. “Goh, geen idee eigenlijk. Eerst wat monteren, daarna vakantie. En eens het weer echt zomer is, ontspruit er wel een ideetje in mijn hoofd.”

Wil je meer weten over fietsen allerhande? Kom dan komende vrijdag 20 april naar de beurs Bike Flanders in ‘t Kuipke in Gent. WielerVerhaal heeft er ook een stand! De beurs gaat over veel meer dan racefietsen alleen. Wordt zeker de moeite om eens langs te komen en kennis te maken. Je kan ons vinden aan de ingang. En met deze promocode kan je zelfs gratis binnen: BFV18 -> in te geven op http://www.bike-flanders.be/tickets. Tot dan?

 

Didier De Wever

0
0
0
s2smodern